به گفته کارگردان، فیلمی درباره «استعمارگران از دیدگاه استعمارشدگان»؛ این فیلم مجموعه‌ای از رویدادهای غیرمرتبط را در سراسر اروپا و برزیل به تصویر می‌کشد و بر درک زندگی بشر به عنوان تجربه‌هایی شبیه به خلسه تاکید می‌کند و بدین ترتیب دیدگاهی از تاریخ بشر را به عنوان پیوندی از رفتارهای نمادین ارائه می‌دهد.

هیولای فرانکنشتاین به این آگاهی دست می‌یابد که ذهن او یک جهان کامل است؛ آتیلا، برهنه سوار بر اسبی سفید، مردمش را از خواری نجات می‌دهد؛ ویوای تند و تیز از ناکامی‌های زندگی زناشویی گله می‌کند و به شخصیت مرثیه‌سرای کنتس خون‌آشام، الیزابت باتوری تبدیل می‌شود؛ لوئیس والدون نیز یک توریست آمریکایی امروزی است که به دنبال تابلوی مفقودشده مونا لیزا می‌گردد.